Zo! Dat is alweer een tijdje geleden: een blogpost op grihnz. In de laatste maanden van 2017 was ik zo waanzinnig druk met (leuk!) werk, dat het er een beetje bij ingeschoten is om te schrijven over wat mij op groen gebied bezighoudt. Plak daar nog een hele fijne vakantie in Australië aan vast en je bent zo 3 maanden verder sinds het laatste artikel.

 

Dat betekent overigens niet dat ik mijn zoektocht naar een duurzamere levensstijl ook op een lager pitje heb gezet. Integendeel! Ook in 2018 ga ik vraagtekens zetten bij al mijn dagelijkse keuzes en op zoek naar mooie duurzame initiatieven. Maar voordat ik dat ga doen, is het eerst even tijd om terug te blikken op mijn groene voornemens van vorig jaar. Wat is er gelukt? En wat is nog work in progress?

 

Terugblik 1: Plastic scheiden (en vooral: daar een elegant systeem voor verzinnen)

Check! En meer dan dat: tegenwoordig wordt niet alleen ons plastic gescheiden (papier en glas werden dat al), maar kunnen we ook GFT apart aanbieden. En dat terwijl we kleiner gingen wonen, dus eigenlijk nog minder ruimte hebben voor een uitgebreid afvalscheidingsstation in huis.

De redder in dit verhaal is de fantastische vuilnisbak van Joseph Joseph. Nooit gedacht dat ik zo enthousiast over een afvalbak zou zijn, maar ik word er nog steeds elke keer blij van. Er zitten drie aparte compartimenten in de bak. Een klein bakje voor GFT en twee grote vakken: één voor restafval en één voor plastic. Het GFT bakje wordt momenteel het meest intensief gebruikt. Zodra die vol is, kieperen we ‘m leeg in de grotere GFT emmer van de gemeente die op het dakterras staat. Glas en papier verzamelen we dan in een aparte bak en brengen we ook eens in de zoveel tijd weg. Klaar is kees!

Bizar trouwens om te merken hoe weinig restafval je over hebt als je ook plastic en GFT apart weggooit. Het duurt echt weken voor de zak met restafval vol zit. Je wordt je bovendien ineens nog bewuster van de hoeveelheid plastic die je verzamelt. En dat terwijl ik er nog vrij actief op let om zo min mogelijk in plastic te kopen. Dit puntje gaat dus mee in de voornemens van het nieuwe jaar.

 

groene voornemens van 2017
Fan van deze afvalbak!

 

Terugblik 2: Nog vaker vega

Check, check, dubbelcheck! 2017 begon ik nog als flexitariër. Dat wil zeggen: er kwam sowieso al geen vlees meer in huis. Alles wat ik zelf maakte was vegetarisch. Maar heel, heel soms koos ik bij het uit eten nog wel eens voor een stukje vlees of vis. Gewoon voor de lekker. En als ik bij anderen ging eten, deed ik er ook niet al te moeilijk over. Ik vond het lastig om in dat soort sociale situaties een stempel te drukken. In de loop van het jaar ben ik daar stelliger in geworden. Ik denk dat ik sinds maart geen hap vlees meer binnen heb gekregen. En echt waar: ik mis het ook absoluut niet.

Intussen ging ik mij steeds meer verdiepen in de impact die je verder met je eetgewoontes hebt. Ondanks dat vlees en vis waren geschrapt, bleven er natuurlijk nog wel een hoop dierlijke producten over in mijn dieet. De sectie boter, kaas en eieren kwam dus onder vuur te liggen. Ik flirtte steeds vaker met vegan gerechten. Eind augustus ging de knop om: ik besloot om alle dierlijke producten te schrappen. Dat ging niet zonder slag of stoot. Wederom eigenlijk vooral op sociaal vlak, want in tegenstelling tot wat ik eerder verwachtte, mis ik zuivel (doorgaans) totaal niet. Meer over me going vegan volgt later, want ik krijg er wel heel veel vragen over. Maar voor nu volsta ik met dat ik mij er heel fijn bij voel, dus dat ik zeker van plan ben om dit voort te zetten.

 

Terugblik 3: Lokaal en van het seizoen

Work in progress. Mijn andere eten-gerelateerde voornemen is iets minder fanatiek gegaan. Ik heb me wel degelijk verdiept in het wat en waarom van lokaal en van het seizoen. Maar ik kwam er ook achter dat het een ingewikkelder verhaal is dan op het eerste gezicht lijkt. Aangezien ik mijn boodschappen nog steeds voornamelijk in de supermarkt doe, let ik daar nu wel altijd op het land van herkomst. Ik probeer daar dan de meest logische keuze te maken. Asperges eet ik bovendien echt alleen nog maar in asperge-seizoen en aardbeien in aardbeienseizoen.

Maar ja, soms heb ik in de winter ook gewoon een enorme avocado-craving. Terwijl de avocado’s dan van een stuk verder moeten komen; doorgaans komen ze in de zomer uit Israël en in de winter uit Zuid-Amerika. En eerlijk is eerlijk: daar geef ik dan gewoon aan toe. Gezien mijn andere eet-aanpassingen permitteer ik mijzelf dit (voorlopig) even. Gelukkig zat ik de afgelopen 2,5 maand in Australië en was daar het avocado-seizoen in volle gang. Dus ik heb ongelimiteerd van die avo’s kunnen genieten (we vergeten voor het gemak even de CO2-uitstoot van de vliegreis die ik daar naartoe gemaakt heb. Ik denk namelijk niet dat ik zoveel avocado’s heb gegeten dat ik er meer dan een Airbus A330 kon vullen 😉).

Hoe dan ook: er is dus zeker al een stap gemaakt op dit vlak. Maar er is ook nog veel te winnen. Een van de andere dingen die ik mij op dit vlak voor had genomen, was namelijk om mijn eten vaker letterlijk van dicht bij huis te halen. Dus van boeren of producenten in de omgeving. Daar ben ik helaas nog niet echt aan toe gekomen. Werk, verhuizen, sociale drukte, allemaal (leuke) smoesjes natuurlijk, maar ik heb er simpelweg nog niet de tijd voor genomen. Daar wil ik de komende tijd zeker verandering in gaan brengen!

 

Terugblik 4: Een groener badkamerkastje

Work in progress. Pfoehee, dit voornemen heeft heel wat voeten in aarde gehad. En nog steeds eigenlijk. Ik wilde mijn persoonlijke verzorgingsproducten én de schoonmaakmiddelen voor in huis flink onder de loep nemen en daar duurzamere keuzes in maken. Maar dat vergt heel wat uitzoek- en vooral testwerk. Ik besloot het gefaseerd aan te pakken. Te beginnen natuurlijk met uitzoeken wát ik allemaal niet meer in die producten wilde hebben en wat ik dus moest vervangen. Uitkomst: ik wil in elk geval palmolie en micro-plastics bannen en als het even kan onnodige verpakkingen ook. Daarna ging ik ermee aan de slag in volgorde van wat als eerst op was van mijn oneindige voorraad.

 

groene voornemens van 2017 _2
Het laatste stukje van de zeep die het begin van mijn shampoo zoektocht markeerde.

 

Als eerst aan de beurt: shampoo. Dat alleen was al een flinke zoektocht. Uiteindelijk vond ik een lotgenoot in Linda van Zaailingen die uit pure wanhoop (en nieuwsgierigheid uiteraard) uiteindelijk zelf een shampoo is gaan maken die aan de criteria voldeed. Met succes! Drie verschillende shampoo’s verder, is mijn haar nu verslingerd aan haar shampoobar. Al met al is het volgende uit mijn persoonlijke verzorgings-afdeling nu verduurzaamd:

  • Shampoo: de shampoobar van Zaailingen
  • Conditioner: mix van appelazijn en water
    Say what?! Jazeker, dit huis-, tuin- en keukentrucje maakt mijn haartjes na het wassen soepel en glanzend!
  • Dagcrème: vloeibare dagcrème van Dr. Hauschka
  • Deodorant: een aluin deo stick
    Gekocht in de zomer, nauwelijks geslonken: gaat dus mega lang mee en – niet onbelangrijk – werkt goed.
  • Douchegel: Aleppo zeep
    De zeep die ik oorspronkelijk had als shampoobar, maar voor m’n haar toch niet zo goed beviel, werkt perfect als vervanging van doucheschuim.
  • Make-up remover: Kokosolie
    Misschien wel de simpelste, maar meest effectieve tip die ik dit jaar heb gehad: in plaats van speciale (dure) make-up remover, kun je gewoon plantaardige olie gebruiken. Ik gebruik nu ontgeurde kokosolie, maar je kunt ook olijfolie of een andere olie gebruiken. Gewoon op een watje doen, make-up eraf halen en afspoelen met water. Werkt als een malle, ook voor waterproof make-up.
  • Handzeep: zelfgemaakt!
  • Haarlak: –
    Van de één op de andere dag ben ik eigenlijk gewoon gestopt met het gebruiken van haarlak. Ik spoot dat spul al jaren in mijn haar. Bleek toch meer een gewoonte-dingetje te zijn dan dat mijn haar het echt nodig had om in model te blijven.

Toch een mooi lijstje denk ik zo. Maar ook hier staat nog veel te gebeuren. Next up: make-up. Laat de zoektocht naar een fijne, dierproefvrije, enigszins verantwoorde, zwarte waterproof mascara beginnen. De schoonmaakmiddelen moeten bovendien ook nog aan nader onderzoek onderworpen worden. Nog genoeg te doen dus in 2018!

 

7 thoughts on “Een terugblik op mijn groene voornemens van 2017”

  1. Zeker een mooi lijstje! Ik ben al flink op weg met vriendelijke duurzame make up en kan je het merk Dr. hauska zeer aanbevelen. En ook de high lighter – waar ik uberhaupt pas onlangs de magie van ontdekte – van Lavera is top! Mascara ben ik ook nog steeds zoekende dus laat me vooral weten als je er eentje vindt.

    1. Nou ben ik natuurlijk heel benieuwd naar de magsiche werking van de high lighter! Wat doet het? Moet ik dat ook? En dr. Hauscka inderdaad, die was ik hier helemaal in vergeten: daar heb ik nu m’n dagcrème van, heel fijn is die!

      1. Ja! Nu moet jij dat dus ook haha. Ik wist het ook niet totdat mijn zusje mij er – toch wel heel nadrukkelijk – op wees dat ik dat maar beter kon gaan gebruiken 😉

    1. Best leuk inderdaad om zo terug te blikken, ook voor mezelf :)! En op naar een nieuw blogjaar! Kijk uiteraard ook uit naar jouw nieuwe posts!

  2. Mooie dingen heb je bereikt! En ik ben heel benieuwd naar je vegan zoektocht, die herken ik namelijk vooral wat de sociale situaties betreft. Succes met je work in progress, gaat vast lukken komend jaar!

    1. Dank je wel! En grappig dat die sociale situaties dan zo herkenbaar zijn. Ik had van te voren niet gedacht dat dát het moeilijkste (voor mij) zou zijn aan het kiezen voor vegan. Maar misschien verandert dat ook wel in de loop van de tijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *