Poehee, dat was een lange radiostilte! De hoogste tijd dus voor een teken van leven van mijn kant. Het is inmiddels namelijk ruim 4 maanden geleden dat ik voor het laatst iets gepost heb op grihnz.nl. En dat heeft een reden. Twee redenen zelfs. Maak je dus maar op voor een flinke persoonlijke update.

 

De afgelopen maanden hebben er zich nogal wat veranderingen aangediend. Veranderingen die ik wilde aangaan met alle aandacht die ze verdienden. Maar daardoor is het bloggen er behoorlijk bij in geschoten.

Laat ik meteen met de allerbelangrijkste verandering in huis vallen. En hoewel die verandering gigantisch is, is ze tegelijk ook nog heel klein: ongeveer 28 centimeter en 500 gram as we speak. Veilig verstopt in mijn buik. Yep, je leest het goed! Eind februari 2019 verwachten het thuisfront en ik een mini-me!

 

De beste reden om moe te zijn

Ik kan niet anders zeggen dan dat dit onze wereld op z’n kop heeft gezet (en dat voorlopig ongetwijfeld ook nog wel even blijft doen). We zijn er natuurlijk ontzettend blij mee en dankbaar voor. Het idee dat er een klein mensje in mij groeit is zó wonderlijk. Het is bijna niet te bevatten dat mijn lichaam uit zichzelf weet wat het moet doen om dat hele kleine kindje groot en sterk en gezond te laten worden. En het is al helemaal niet te bevatten dat er straks een klein meisje op de wereld komt dat ergens iets weg heeft van mij en mijn grote liefde, maar verder een heel eigen karakter en leven heeft.

Naast dat het emotioneel allemaal nogal overweldigend is, gaat het fysiek gelukkig best goed met me. Over het algemeen blijven de meeste zwangerschapskwalen mij bespaard. Ik heb geen innige vriendschap hoeven sluiten met de wc-pot tijdens flink gevreesde kots-partijen. Ik heb geen hysterische stemmingswisselen (denk ik tenminste, haha, misschien denkt het thuisfront daar anders over). En ik heb geen bloedend tandvlees, bandenpijn, ijzertekort, bloedarmoede of één van de andere tientallen kwaaltjes die zwangere vrouwen doorgaans niet vreemd zijn.

Maar ik was wel Heel Erg Moe.

Heel Erg Moe zijn heeft er voor gezorgd dat ik tijdelijk op standje overleven ging. Ik deed wat ik moest doen, maar meer ook niet. Middagdutjes waren m’n nieuwe lievelings. En wilde avonden zaten er niet meer in. Gelukkig begint mijn energie de afgelopen weken langzaam maar zeker terug te komen. De wilde avonden zijn nog niet wedergekeerd (will they ever?). Maar de middagdutjes zijn verleden tijd. En dat is fijn, want er moet de komende maanden nog heel wat gebeuren…

 

Bye bye Tiny House

Het lijkt nog maar zo kort geleden dat wij voor het dilemma stonden om onze luxe etage in Amsterdam te verruilen voor een tiny appartement in Utrecht. In april vorig jaar verhuisden we met z’n tweeën naar 30m2. En dat is oprecht één van de beste beslissingen die we ooit gemaakt hebben. Het heeft het ons zóveel vrijheid opgeleverd. Met als kers op de taart dat we eind vorig jaar 3 maanden in Australië konden overwinteren.

Als ons huishouden niet met een klein persoontje zou worden uitgebreid, zou ik nog jaren in ons eigen tiny house kunnen blijven wonen. Maar met een baby op twee hoog wonen en de eettafel de deur uit doen om plaats te maken voor een wiegje, zagen we toch niet helemaal zitten. Daarom zijn we – met een klein beetje pijn in ons hart – toch op zoek gegaan naar een groter huis.

Dat was nogal een uitdaging in de overspannen huizenmarkt van Utrecht. Maar het is gelukt! We hebben een huis gevonden dat niet eens achterlijk groot is (want na ons kleine-huis-avontuur was ik er wel over uit dat ik nu niet ineens een zolder van 40m2 nodig had om allemaal spullen op te slaan die ik toch niet nodig heb), een huis dat goed te verduurzamen is en dat ook nog eens in een leuke buurt staat.

Het is wel een huis dat nog flink wat TLC nodig heeft. Lees: er moet de komende maanden heel wat geklust worden. Op 1 november krijgen we de sleutel en vanaf dan breekt het renoveerspektakel aan. Nieuwe keuken, nieuwe badkamer, nieuwe vloeren, nieuwe verwarming: you name it, we’ll do it.  We zitten nu al tot over onze oren in de ideeën, offertes en afwegingen, en dan moet het echte werk nog beginnen.

 

Niet zo duurzaam, wel heel motiverend

Een baby en een huis. Dat, lieve kijkbuiskinderen, zijn de twee grote redenen voor mijn digitale afwezigheid de afgelopen maanden. Ik ben mij er overigens terdege van bewust dat dit de minst duurzame stappen zijn die ik gemaakt heb sinds de start van mijn zoektocht naar een groener leven. Een extra wereldburger en een groot huis met dito verbouwing hebben nou niet bepaald een positieve impact op mijn footprint.

Tegelijkertijd maakt die kleine Puk in mij dat ik extra gemotiveerd ben. Gemotiveerd om me hard te maken voor de toekomst van deze wereldbol. Want wat voor zin heeft het om een nieuw leven op een wereld te zetten die we toch met z’n allen aan het verkloten zijn? Ik wil niets liever dan dat ons meisje ook nog kan genieten van schone lucht, zoet water, ongerepte natuur. En ik ben er van overtuigd dat we daar met onze persoonlijke keuzes aan kunnen bijdragen.

Duurzaamheid draait er voor mij om dat we de wereld beter achterlaten voor de volgende generatie dan dat we ‘m aantroffen. Nu die volgende generatie zo’n wezenlijk onderdeel wordt van mijn eigen leven, wil ik alleen maar harder rennen voor een schonere planeet en een leefbare toekomst.

 

En wat gebeurt er met grihnz?

Laat ik voorop stellen dat ik heel graag wil blijven bloggen. Juist omdat het een mooie stok achter de deur is om dingen te blijven uitzoeken en om mijn duurzame zoektocht voort te zetten. De afgelopen maanden heb ik simpelweg de energie niet gehad om heel veel anders te doen naast huis-, werk- en babydingen. En ik moet heel eerlijk zeggen dat ik niet weet hoe de komende maanden er voor mij uit gaan zien. Ik doe dus geen beloftes over nieuwe blogfrequenties. Maar ik hoop natuurlijk wel dat ik jullie mag blijven inspireren via deze website, al is het dan op wat minder regelmatige basis 😉.

 

 

18 thoughts on “De Grote Persoonlijke Update”

  1. Mooie gelegenheid om, straks als de energie en tijd en zin er hopelijk weer is, ons te vertellen over groene babykeuzes en -producten… hoop ik! 🙂

  2. Amke, heeeeel veel sterkte en succes gewenst met ‘het renoveerspektakel’!!! (En af en toe gewoon even uit de buurt blijven van de herrie ;))

  3. Oh wat kan je toch heerlijk schrijven. Zo fijn om daar weer een keer van te mogen genieten! En de rest, aka inhoud, is natuurlijk ook vet leuk, maar dat weet je al dat ik dat vind. En van dat schrijven trouwens ook. Nou goed, alles leuk dus! 😃😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *