Ken je dilemma op dinsdag? Fantastisch vermaak! Je krijgt de keuze voorgelegd uit twee – over het algemeen bijzonder onaantrekkelijke – opties. En je móet kiezen. Ik heb me afgelopen vrijdag op een feestje nog kostelijk vermaakt met het verzinnen van dit soort keuzes en deze aan mensen voor te leggen. Dat leidde tot grote hilariteit (zeker na een paar wijntjes 🙂 ).

 

Al je meubels zijn van piepschuim
OF
Je hebt altijd een melksnor

Alles wat je zegt wordt ook in het Duits nagesynchroniseerd
OF
Je bent voor altijd smoorverliefd op de olifant uit het dichtstbijzijnde dierenpark

Je moet altijd eerste je IKEA-bed in elkaar zetten voordat je gaat slapen
OF
Je spuit graffiti op de Nachtwacht

 

Tja, probeer daar maar eens uit te kiezen.

 

Ons eigen dilemma

Waarom schrijf ik dit? Omdat we sinds een paar dagen zelf voor een flink dilemma staan. Een heus woon-dilemma. En met ‘we’ bedoel ik uiteraard het thuisfront en ik.

Even wat achtergrondinformatie. Toen we elkaar leerden kennen, woonden we allebei in Utrecht. We vonden elkaar leuk, kregen verkering en na twee jaar bedachten we dat het wel zo gezellig was om samen in één huis te wonen. Op zich woonden we allebei afzonderlijk in hele fijne huisjes, maar die waren niet echt groot genoeg voor twee personen. Dus we gingen op zoek naar iets nieuws. In onze zoektocht stuitten we op een prachtig appartement in het centrum van Amsterdam. Ik huurde, dus hoefde alleen maar mijn huisbaas te bellen om te zeggen dat ik wegging. Maar het thuisfront had het appartement waar hij woonde gekocht. En op dat moment was het niet zo gunstig om een huis te verkopen. Het was dus handiger om een huurder voor zijn appartement te zoeken. Zo geschiedde. Hij vond een huurder en sinds twee jaar wonen we dus in hartje Amsterdam.

Maar nu komt het.

De huurder in kwestie heeft afgelopen week opgezegd.

Op zich is dat niet zo shocking natuurlijk. Maar daardoor staan we ineens voor keuzes waar we tot nu toe nog niet mee bezig waren. De huizenmarkt is nu bijvoorbeeld veel gunstiger. Het thuisfront zou zijn appartement dus waarschijnlijk goed kunnen verkopen. En dat zou betekenen dat we misschien wel samen iets kunnen kopen. Groter gaan wonen, investeren in een huis. Dat klinkt best wel als een verstandige en volwassen vervolgstap. Bovendien hebben we natuurlijk al even zitten spieken op Funda wat we dan zouden kunnen kopen en daar werden we stiekem heel blij van.

Maar er is ook een andere optie. Een optie die tot een ruime week geleden waarschijnlijk niet eens in mij opgekomen was, maar die nu ineens omhoog popte omdat ik me verdiept heb in het fenomeen Tiny Houses (grappig hoe dat soort dingen dan samen komen). We zouden namelijk ook samen in zijn appartement kunnen gaan wonen.

 

Say what?!

Ja, het is dus een serieuze optie om kleiner te gaan wonen. Veel kleiner wel te verstaan. Zijn huis is namelijk ongeveer 30 m2. Twee jaar geleden vonden we dat veel te klein voor met z’n tweeën. En eerlijk gezegd was het twee jaar geleden waarschijnlijk ook niet zo’n goed idee geweest. We moesten al genoeg wennen aan het samenwonen met elkaar zonder ook nog letterlijk op elkaars lip te zitten.

Note: Met letterlijk bedoel ik natuurlijk figuurlijk. Anders krijg je dit soort taferelen. Ik dank de oplettende lezer die mij hierop wees :).

Hij is namelijk echt de állerleukste en állerliefste van de hele wereld. Maar samenwonen vereist nu eenmaal wat synchronisatie en dat gaat niet altijd zonder slag of stoot. Er werden bijvoorbeeld veel woorden vuil gemaakt aan het onderwerp sokken. Enerzijds ergerde ik me kapot aan de rondslingerende vieze sokken in de slaapkamer (serieus: hoe moeilijk is het om je sokken IN de wasmand te gooien?). Anderzijds vond hij het stom dat hij ineens allemaal dingen van mij ‘moest’. Ik vind het namelijk heel handig als diezelfde sokken na het wassen in de juiste paartjes op het wasrek hangen. Lekker makkelijk met het opvouwen van de was en het ziet er een stuk overzichtelijker uit (is dat een hele rare tic?). En ik wilde natuurlijk heel graag dat hij mijn systeem overnam 🙂 .

Dit soort first-time-samenwoon-struggles zijn inmiddels beslecht (hij hangt de schone sokken gesorteerd op, ik heb me erbij neergelegd dat de vieze sokken eerst even blijven rondslingeren in de slaapkamer). Ik denk oprecht dat we het heel prima zouden uithouden met z’n tweeën in een piepklein huisje.

 

The Pros…

Toen ik semi voor de grap opperde dat we ook met z’n tweeën in zijn appartement kunnen gaan wonen, keek hij me aan alsof hij water zag branden. En eigenlijk geloofde ik zelf op dat moment ook niet dat het een serieuze optie was. Maar het zaadje was geplant en we zijn er de afgelopen dagen steeds meer over gaan nadenken. Hoe langer we dat doen, hoe aantrekkelijker die optie wordt.

Het zou namelijk heel veel schelen in woonlasten. En als ik zeg heel veel, bedoel ik ook echt héél veel. Met het geld dat we overhouden, kunnen we bijvoorbeeld een paar maanden per jaar naar het buitenland gaan. Vorig jaar hebben we dat al getest: we hebben toen 2 maanden in Sevilla gewoond en gewerkt. Dat beviel bijzonder goed, het was zo fijn daar. Maar het kostte wel een smak geld, dus dat kun je niet elk jaar doen. Althans, niet als je een duur huis hebt. Het wordt een ander verhaal als je amper woonlasten hebt. Dan kun je dit soort geintjes wel elk jaar uithalen. Helemaal omdat we allebei eigen baas zijn en we dus alleen toestemming aan onszelf hoeven te vragen om tijdelijk vanuit het buitenland te werken. Geen winter meer in Nederland, hoera! Digital nomads olé!

Daarnaast is kleiner wonen zo’n beetje de groenste keuze die je kunt maken (na minder spullen kopen – work in progress; en geen vlees meer eten – done). In de impact top 10 staat wonen op nummer drie, ervan uitgaand dat je op 55 m2 per persoon woont. Wij zouden dan teruggaan naar 15 m2 per persoon. Dat scheelt nogal. Bovendien hoef je in dat huisje amper te stoken om het warm te krijgen en is er geen ruimte meer voor overbodige spullen, dus die hoef ik ook niet meer te kopen. Daarmee compenseren we dan alvast voor de keer dat we dan wat verder weg gaan vliegen.

Het appartement heeft verder alles wat we nodig hebben: keuken, slaapkamer, woonkamer, badkamer. In het klein, dat wel, maar het is er allemaal. Als je er goed over nadenkt, heb je echt niet heel veel meer nodig. Het sluit wat dat betreft enorm aan bij de Tiny House filosofie: genoegen nemen met genoeg. Heel zen.

Tot slot – niet onbelangrijk – is het huisje wel heel klein, maar zit er een dakterras op dat ongeveer even groot is als het hele appartement. In de zomer kunnen we dus veel buiten zijn en zit je iets minder op elkaars lip. En op dat terras kunnen we makkelijk van die grote tuinbakken maken. Dat betekent dat ik een eigen moestuintje kan beginnen! Ok, dit klinkt misschien heel mutserig, maar dat lijkt me dus oprecht heel leuk! Het begin van ons eigen groene dak.

 

… and Cons

Het rijtje voordelen klinkt op zich allemaal heel aanlokkelijk. Maar 30m2 met z’n tweeën is Echt Heel Klein. We zullen dus wel weer even moeten wennen en een nieuwe samenwoon-modus moeten vinden. En dat is best spannend.

Het betekent ook dat we enorm moeten gaan ontspullen. Er kan maar een fractie mee van wat we nu in ons huis hebben staan. En ik weet wel dat minimalisme het nieuwe rijk zijn is enzo, maar ik ben best wel gehecht aan mijn spulletjes. Ik heb bijvoorbeeld een goedgevulde boekenkast en als er iets is dat ik moeilijk vind, dan is het wel boeken wegdoen. Dat zal wel moeten als we kleiner gaan wonen. Om nog niet eens te beginnen over mijn schoenencollectie. Het ontspullen is overigens geen reden om niet te verhuizen (want ik geloof dat je er ook ‘vrijer’ van wordt), maar het gaat wel even wat pijn en moeite kosten.

Bovendien is het totaal niet volgens het boekje om deze stap te nemen. Nu weet ik wel dat ik mij niet zoveel aan moet trekken van wat anderen vinden en doen. Maar het zou zoveel logischer zijn om groter te gaan wonen en een huis te kopen. Al m’n vrienden kopen enorme huizen in volwassen buitenwijken met heel veel kamers voor heel veel baby’s. En wij zouden dan weer ineens in een mini-huisje gaan wonen. Dat voelt best wel heel erg onconventioneel.

Last but not least, het betekent ook dat we weer terug naar Utrecht moeten. Op zich heb ik al 8 jaar met heel veel plezier in Utrecht gewoond, dus ik weet dat ik mij daar heus wel vermaak. En ik moet eerlijk bekennen dat ik in eerste instantie echt wel moest wennen in Amsterdam, dus dat ik twee jaar geleden niet van mezelf gedacht had dat ik dit zo moeilijk zou vinden. Maar inmiddels ben ik behoorlijk verknocht geraakt aan deze stad. Er gebeurt zóveel hier! Het is zó levendig en inspirerend. En ik heb het gevoel dat ik nog maar een fractie van de stad heb leren kennen. Dan heb ik hier ook nog een hele fijne yogaschool, waarvan ik het heel jammer zou vinden als ik daar afscheid van moet nemen. Al met al weet ik gewoonweg niet of ik er al klaar voor ben om weg te gaan uit Amsterdam.

Ok. Dat waren denk ik de belangrijkste overwegingen.

 

Dus…

 

Een mooi huis kopen in Amsterdam van ongeveer 90m2 (maar dan dus ook financieel gebonden zijn aan hoge woonlasten en een huis de komende jaren)

OF

Met z’n tweeën op 30m2 in Utrecht gaan wonen (en serieus veel geld overhouden om bijvoorbeeld een paar maanden per jaar in het buitenland te gaan wonen)

 

Je móet kiezen. 1, 2, 3, GO!

 

33 thoughts on “Dilemma op dinsdag”

  1. Een huis van 70M3 kopen in Haarlem – vlakbij Amsterdam, het strand, de duinen – Iets minder spullen (boeken en CD’s graag richting je vader – die bewaart het wel, weet inmiddels je gehele clan) – en lekker naar de zon in de winter.

    Ik zou het wel weten…

    1. Tja, dat is dus tegen de spelregels hè? Een optie 3 verzinnen :). Je moet kiezen uit de twee opties (en Haarlem is voor ‘later als we groot zijn’ nog steeds een goede optie ;)).

  2. Wauw wat een dilemma! Dat lijkt me inderdaad lastig. Het appartement waar ik samen met mijn vriend woon is ongeveer 41 m2. Dus niet veel groter. Maar ik vind het wel gezellig. Ik kan het romantisch een Tiny house noemen maar het is gewoon een rete klein appartement haha. Omdat we allebei studeren is dit al fijn want 1) je bent overdag weg 2) groter dan studentenhuis en 3) goedkoop. Ik ben niet zo’n hoarder qua spullen dus ik heb ‘geluk’. Wat een enorm lastige keuze!!. Wel wil ik zeggen dat ik normaal gesproken dol ben op Dilemma op dinsdag maar vandaag heb ik geen antwoord. Heel veel succes!

    1. Hahaha, het is inderdaad hoe je het benadert: Tiny House klinkt een stuk romatischer, maar daar wordt je personal space niet groter van :). En ik denk echt wel dat we het kunnen hoor, ontspullen en kleiner wonen, maar het voelt in eerste instantie een beetje als een stap terug (we ruilen dan een appartement van ongeveer 60 m2 in voor die 35m2). Maar dat zal wel weer even wat struggles opleveren :). Wat scheelt is dat we niet allebei thuis werken, wat je zegt: je bent overdag toch weg. En dat we dan natuurlijk heel vrij zijn om verder te gaan en te staan waar we willen. En dat vind ik dan wel weer een mooi experiment…

      1. Ik weet ook wel zeker dat je het kan! Ontspullen levert natuurlijk ook wel weer rust op, hoe minimalistisch is dat haha. Maar het is inderdaad wel een hele verandering. Het is ook denk ik waar je prioriteiten liggen. Als je weet dat je binnenkort huisje, boompje, beestje wilt dan is het natuurlijk wat anders dan dat je als droom hebt om te reizen of digital nomad te worden. Daarnaast heb je het huis al dus je zou het kunnen proberen. Dan kan je een enorme opslagkluis huren voor al je mooie spullen. Maar snap dat dat ook weer niet handig is!

  3. Wat een dilemma! Ik zou voor tiny in Utrecht kiezen. Omdat het ’t proberen waard is. Al doende doe je vast allerlei ontdekkingen. Wat meevalt (minder schoenen) of wat tegenvalt (Amsterdam ver weg). En als het echt NIET bevalt, dan kun je opnieuw verhuizen. Dan weet je nog beter wat je absoluut onmisbaar vindt qua wooncomfort. Maar geen makkelijke keuze! En verhuizen is nooit echt leuk, dus dat moet je vast incalculeren. Sterkte gewenst met de overwegingen!

    1. Dank je wel! En het is inderdaad zo dat we wel eerst Utrecht kunnen proberen en dat als dat niet bevalt we altijd het andere kunnen doen. Andersom wordt dat een stuk lastiger. Maar dat verhuizen is inderdaad niet m’n hobby, dus dat is dan wel een dingetje :). Ik houd jullie op de hoogte in elk geval!

  4. Wat een leuk dilemma! Ik zou ook voor optie 2 gaan, zeker omdat het een minder permanente keuze is. Jullie hebben dat huis immers al. Je kunt met jezelf afspreken dat je het een jaar gaat proberen, of twee jaar. Dan kun je ervaren hoe het is om zo klein te wonen, maar ook om de financiële vrijheid te hebben om veel naar het buitenland te gaan. En bevalt het niet, kun je altijd nog wat kopen in Amsterdam! Heel veel succes met je keuze, ik ben benieuwd wat eruit gaat komen!

    1. Ja, dat minder permanente maakt het inderdaad wel makkelijker om Utrecht gewoon te proberen. Maar het voelt zo als ‘niet normaal en tegen de verwachtingen in’, haha. Nu weet ik wel dat ik me daar niet zoveel van moet aantrekken, maar ik moet mijn eigen mindset daar ook nog even in tweaken. Het is wel heel fijn om te lezen dat jullie me allemaal niet helemaal voor gek verklaren :).

      1. Gewoon doen wat goed voor jezelf voelt! Maar ik snap het wel hoor, het is toch altijd een beetje een raar gevoel om van de “gewone” paden af te wijken.

  5. Het leven is vol dilemma’s maar deze lijkt me minder lastig dan de Duitse synchronisatie of het IKEA bed. Utrecht is bekend, ligt centraal, niet zo massaal als Amsterdam (met al die toeristen) en levert nog geld op ook! Het sokkenprobleem is inmiddels onder controle en de moestuin zou toch de doorslag moeten geven! Dus wat is nu eigenlijk het dilemma? :-). En als je dan toch in rampenscenario’s wilt denken dan kom je er na een jaar achter dat je veel geld hebt bespaard en een ervaring rijker bent. Vervolgens kan je alsnog voor vier ton een appartement in Amsterdam kopen, of desnoods in Haarlem. Heb je alsnog meer ruimte voor al die sokken… 😁

    1. Als je het zo stelt, dan is het inderdaad heel duidelijk 😉 (behalve dat ik Amsterdam – zelfs met toeristen – heerlijk vind).
      Maar nou ben ik natuurlijk wel benieuwd: zou jij liever elke avond je IKEA bed in elkaar zetten dan graffiti op de Nachtwacht spuiten?

      1. Dat is makkelijk, graffiti op de nachtwacht! Je moet met je tijd meegaan dus ‘a touch of modern art’ kan toch geen kwaad? En ooit wel eens een IKEA bed in elkaar gezet, slecht voor de nachtrust. En als die jongens van de nachtwacht er echt bezwaar hebben tegen de graffiti kunnen ze zelf toch ingrijpen. Het is toch niet voor niets de nachtwacht!

  6. Jaaaa, haha, je bent geen idee hoe blij ik word van dit verhaal! Niet uit leedvermaak hoor, want ik begrijp het dilemma, maar omdat het zo herkenbaar is en ik het echt heel leuk vind dat je niet per se voor het gangbare kiest, maar over iets ‘afwijkends’ nadenkt.

    Toen mijn vriend en ik gingen samenwonen hadden we ook zo’n dilemma. Hij had een huisgenoot en ik woonde zó klein dat we moesten kiezen tussen iets goedkoops huren en (weer!) veel te veel klussen, iets duurders huren en niet veel kunnen sparen of iets kopen zonder dat we al eens samengewoond hadden. Uiteindelijk zijn we eerst gaan ‘proefsamenwonen’ in mijn veel te kleine huisje en daar zitten we nu nog steeds! Ik noem het ook altijd onze tiny house, haha.

    Het nodige ontspullen vond ik eigenlijk heel fijn en qua ruimte (45m2) valt het enorm mee. Het scheelt inderdaad als je niet (allebei) thuis werkt. Hoe Utrecht voor jou is, kan ik niet oordelen, maar als je eenzaam wordt, wil ik wel koffie drinken hoor 😉

    Zoals Mary zegt, je kan het gewoon eens proberen. Oké, verhuizen is íets meer moeite dan ‘gewoon even’, maar het huis staat al klaar voor jullie. Dan weet je in ieder geval hoe het is, heb je het een keer meegemaakt en – wat voor ons heel belangrijk bleek – dan heb je veel tijd om rustig uit te zoeken wat en waar je uiteindelijk misschien toch iets gaat kopen.

    Heel veel succes en geluk met wat het ook wordt!

    1. Hahaha, geweldig om je blije reactie te lezen! En heel fijn om te horen dat het ontspullen en de ruimte jou meevallen. Dat geeft de burger moed! (Al moeten we natuurlijk nog 10 m2 meer ontspullen dan jullie, oh my, dat wordt echt nog een uitdaging).

      We neigen intussen ook heel erg naar de Utrecht-optie. Maar het voelt zo tegendraads. Al m’n vrienden gaan juist steeds groter wonen en wij zouden dan wel weer even terug naar een paar vierkante meters gaan. Voel me toch wel een beetje een hippie dan, haha. Aan de andere kant: ik ken ook weinig mensen die de vrijheid hebben om een paar maanden per jaar naar het buitenland te gaan.
      En ik houd je aan dat kopje koffie, leuk!

  7. Ikzelf zou er niet over twijfelen en kleiner gaan wonen in het appartement dat je al hebt. Ik ben zo ook bij mijn vriend gaan inwonen (in een appartement dat nog een stukje groter is, maar het had gerust kleiner gemogen voor mij), en het bevalt heel goed. Je krijgt zoveel meer opties door het extra geld, dat de nadelen voor mij helemaal zouden wegvallen. En als het tegenvalt, ben je niks verloren, en kan je vanuit het kleine appartementje rustig uitkijken naar een nieuw appartement. Ik zie enkel voordelen 😉

    1. Dank je wel! Dit zijn allemaal echt goede duwtjes in de rug! En wat je zegt: het geld dat je vrijspeelt biedt weer zoveel mogelijkheden, dat het waarschijnlijk opweegt tegen het kleiner wonen.

  8. Makkelijk: het kleine appartement in Utrecht! Mijn vriend en ik hebben ook samen in een studio gewoond van 35m2, maar echt: het was geweldig! Op een gegeven moment raakte ik zwanger en kwam er dus ook een baby bij en iedereen hield z’n hart vast ‘hoe gaan ze dat in godsnaam doen’. Maar weet je, zelfs dat verliep uitstekend! Ok, op een gegeven moment moesten we wel verhuizen omdat het echt te klein werd, maar stiekem missen we dat huisje nog steeds. En minder woonlasten is altijd prettig. Het hoeft niet voor eeuwig te zijn, als jullie het zat zijn kunnen jullie altijd nog op zoek naar wat anders 🙂

    1. O, wauw! Hebben jullie dat echt met baby gedaan zelfs? Wat knap! Dan moeten wij dit met z’n tweeën helemaal kunnen 🙂 . Heel fijn om je ervaring te lezen. We neigen namelijk wel echt naar het kleiner wonen, maar ik ken bijna niemand die dat ook (succesvol) heeft gedaan. Dit doet me dus wel echt goed om te lezen!

  9. Ik herken Linda’s gevoel, wat tof dat je over iets anders-dan-anders nadenkt! Ik ga nu voor de redelijk standaard keus: eerste keer samenwonen op 80m2 huur in de stad waar we beide al wonen, maar dat heeft zeker ook te maken met een flinke behoefte van personal space voor ons beide en wennen aan samenwonen. Huren en de lage woonlasten houd ons flexibel om verder te kijken naar wat we willen. Jullie zijn al een fase verder en dat is dus niet hetzelfde, maar als je ook nog andere dromen hebt, zou ik me nog niet vastleggen aan een koophuis en eerst de rest uitproberen, wat je monder snel zal doen met 3 vaby’s op je rug. Ik snap je dillemma wel, want de huizenprijzen in Amsterdam stijgen waarschijnlijk nog wel even door, wat vooral gunstig is als je nu koopt. Maar verhuizen is ook duur, vooral als je tijdelijk met dubbele lasten zit. En van een huurhuis ben je toch eerder af als je je bedenkt. Succes!

    1. O, ik snap dat heel goed hoor! Toen we twee jaar geleden voor het eerst gingen samenwonen dacht er ook geen haar op m’n hoofd aan om samen in zijn huisje te gaan wonen. Ik vond het al veel te spannend zonder dat we ook nog enorm moesten inleveren op personal space. En we zochten toen in Amsterdam en in Utrecht, maar stiekem wilde ik toch wel graag in Utrecht blijven (want bekend). Maar ik moet intussen zeggen dat ik het fantastisch vind in Amsterdam, en dat het me wel zwaar zal vallen om weg te gaan. En inderdaad, kopen zou nu best wel slim zijn. Maar ja, dat kan dus altijd nog (als die drie baby’s eenmaal op m’n rug zitten, hahaha).
      Jouw verhuis-posts worden nu trouwens ineens mega-actueel voor mij. Dat had ik vorige week nog niet gedacht!

      1. Twee jaar geleden kopen was nóg veel beter geweest, maar wil je je leven aanpassen aan de huizenmarkt? Kunnen reizen en sparen is ook echt heel veel waard!

        Wat persoonlijke ruimte betreft, dat was voor ons ook wel een dingetje. Twee loners in één huisje. Mijn vriend zit veel achter z’n computer die we op de slaapkamer hebben gezet. Met de deur open kunnen we gewoon kletsen, maar de deur kan ook dicht 😉 En we zijn natuurlijk ook allebei wel eens alleen op pad, waardoor de ander het rijk alleen heeft. Bovendien blijk ik veel minder behoefte aan die eigen ruimte te hebben dan ik dacht. Jullie kunnen daar ook vast wat op verzinnen.

  10. Ik zou voor Utrecht gaan!
    Het is al vaker gezegd, maar het is het “proberen” waard (al is dat proberen stiekem best wel een gedoe). Maar: alleen als dat appartement ook echt fijn voelt, als je denkt dat het jullie thuis kan worden, als het jullie nieuwe huis wordt ipv zijn oude huis.
    Wij wonen trouwens op 180 m2, maar wel met z’n zessen 🙂 Het argument dat ik weleens krijg dat 4 kinderen hebben niet ecologisch is kan ik dan weer wegstrepen aan het aantal vierkante meters woonoppervlak per persoon. Hoe meer, hoe beter, hifi. Maar 30 m2 pp is nog steeds bijna het dubbele van 17,5 m2.
    Succes met kiezen!

    1. Ik denk dat we het ook gewoon als een mooi experiment moeten zien! En dat van dat kinderen niet zo ecologisch verantwoord zijn, is inderdaad iets wat ik ook wel vaker gehoord heb (al ken ik niemand die niet kiest voor kinderen uit milieuoverwegingen). Maar dat is natuurlijk geen reden om het groen proberen aan te pakken, zoals je nu ook doet ;).

  11. Haha, ik vind optie 2 (het kleine huis in Utrecht) dus echt súperleuk klinken! De moestuin, het ontspullen, het dakterras.. Yay!
    Ik moet even nadenken op hoeveel m2 mijn vriend en ik eigenlijk wonen, ik denk namelijk niet dat het veel scheelt.. We hebben een slaapkamer van ongeveer 12m2 gok ik, de woonkamer is ongeveer even groot.. en dan een mini keuken van 3m2 en een badkamer van 2m2.. Dus dat is bij elkaar ook zo’n 30m2. Het nadeel: als je dingen rond laat slingeren is het snel te veel. het wasrek bijvoorbeeld kan mateloos irriteren haha, want hij staat eigenlijk altijd in de weg! Nu hebben we van de week een bankje verkocht wat weg moest en dat geef meer ruimte. Maar je moet wel een beetje downsizen in meubels. Het voordeel: schoonmaken is snel klaar. En het is goedkoop:) Wij betalen effectief 200 euro p.p. voor het huis, inclusief. Dat is natuurlijk belachelijk weinig. Wij werken allebei zelfstandig en hebben een heel laag toetsingsinkomen, vandaar.

    En ik ben ook benieuwd eigenlijk dus ik ga wat vraagjes stellen! Wat doen jullie voor werk?:) Zouden jullie echt naar het buitenland gaan in de winter en welke bestemming denk je dan aan?:) Ik weet niet of je het wel eens hebt meegekregen maar mijn vriend en ik wonen nu in Nederland voor een jaar. We zijn bezig om geld te sparen, want we zijn land aan het kopen in Portugal en willen in het voorjaar van 2018 daarheen verhuizen en ons eigen huis bouwen. Wellicht is langskomen in Portugal in de toekomst een leuk idee ?! 🙂 haha.

    p.s. ik ben gek op dilemma op dinsdag, ik lig altijd helemaal onder tafel!

    1. O, maar dat gaat dus heel goed bij jullie? Die 30 m2? Het wasrek zat ik ook al over na te denken, haha, maar goed, daar moeten we vast een oplossing voor kunnen verzinnen. En de lage kosten zijn zo aantrekkelijk! Wij gaan dan ook zoiets betalen pp per maand. In vergelijking met wat we nu huren in hartje Amsterdam scheelt dat dus echt heel veel.
      Ik had inderdaad al op jouw blog gelezen wat jullie droomproject in Portugal is. Echt heel cool! Wat doe je dit jaar dan om het geld bij elkaar te rapen, qua werk?

      Ik werk sinds 2 maanden als zzp’er in de marketing / communicatiehoek (heb hiervoor jaren ‘gewoon voor de baas’ gewerkt). En m’n vriend heeft samen met een compagnon een bedrijfje dat data uit luchtfoto’s verwerkt. Hij doet vooral het technische werk, dus kan zichzelf ook wel redelijk vrijspelen om dat van een afstand te doen. Dus ja, we willen dan wel echt naar het buitenland. De eerste optie heeft zich al aangediend: een vriendin van mij gaat waarschijnlijk voor een paar jaar naar Australië emigreren. Als dat doorgaat willen we daar eind dit jaar 2 of 3 maanden heen. En Portugal is serieus ook al ter sprake gekomen. Ons eerste tripje samen was naar Lissabon en dat vonden we geweldig! Dus we hebben het er al over gehad dat het ons heel tof lijkt om dat land verder te verkennen. Mocht dat gebeuren, dan komen we zeker langs!

      1. Haha, ja het wasrek dilemma moet goed komen;) Het gaat allemaal goed ja. Daar moet ik wel twee kanttekeningen bij plaatsen:
        1. We leefden hiervoor in een bestelbus voor 7 maanden. 30m2 (mijn vriend gokt dat het 35m2 is trouwens) is dus al een hele verbetering!
        2. Ik werk thuis, maar mijn vriend is 6 dagen per week in zijn fietsenwinkel en dus niet hier.
        Dat geeft meteen antwoord op die vraag trouwens! Mijn vriend heeft dus een goedlopende fietsenwinkel (die is tijdelijk dicht geweest wegens het reizen en nu weer geopend) en ik werk een beetje in dezelfde richting als jij! Communicatie, bloggen en freelance tekstschrijven:)

        Wat super tof dat jullie van plan zijn naar Australië te gaan, dat staat al zo lang op mijn wish list. Toch kwam het er steeds niet van en hebben we allerlei landen bezocht, maar nog niet Australië. We hebben wel beloofd dat het onze eerste reis wordt als we weer op reis gaan (los van Portugal natuurlijk). We zijn van plan in het voorjaar van 2018 naar Portugal te verhuizen en dan zitten we natuurlijk in de opstartfase. Maar jij en je vriend zijn natuurlijk altijd van harte welkom om te helpen en langs te komen :)!

        Liefs

        1. Oooo, dus voor jullie is 35m2 een oase van ruimte ;). Maar mocht Portugal echt een reëel plan worden, dan komen we graag de handen uit de mouwen steken bij jullie, leuk! X

  12. Utrecht, Utrecht, Utrecht! (geenszins beïnvloed door persoonlijke voorkeuren)

    P.S. Hilarisch herkenbaar sokkenophangsysteem…

    1. Hahahaha, dat klinkt inderdaad als een heel objectieve keuze ;).
      Pas maar op, straks zit Sven twee keer per week aan jullie eettafel omdat hij thuis gek wordt ;).

  13. Wat een grappige inleiding voor een serieus dilemma! Je moet vooral goed bedenken wat je nou echt het liefst in de toekomst wilt, wil je in Nederland blijven en hier wat moois opbouwen en werken, dan zou je zeker kunnen investeren in een leuk huis hier. Ben je er nog niet helemaal uit, dan zou ik kiezen voor het mini appartement en geld sparen tot dat je hier echt duidelijkheid over hebt en tussendoor lekker naar het buitenland gaan! Dat geld sparen is sowieso ook heel fijn als je er toch voor kiest een jaar later een huis te kopen in Amsterdam. (of ergens anders) Want geloof me, verhuizen is nooit goedkoop.
    Wij hebben een jaar geleden een huis gekocht, en hoewel ik enorm gelukkig ben hier heeft het ook echt zo z’n nadelen.. Bijvoorbeeld de vrijheid die beperkt is. Toen we het huis kochten was ik niet zo blij met mijn baan, maar ik dacht dat een switch alles zou oplossen. Gaandeweg ben ik erachter gekomen dat het soort werk überhaupt niets voor mij is maar daar is weinig aan te doen nu we hier wonen. De lasten van de hypotheek zijn vrij hoog en ik kan daardoor geen fulltime opleiding doen, tijdelijk stoppen met werk of een eigen onderneming beginnen. Hier in de stad is weinig keuze in kosten, we kunnen niet heel goedkoop gaan huren bijvoorbeeld(ons kleine appartement was net zo duur als de hypotheek), en ons huis verkopen/ iets nieuws kopen zie ik op korte termijn ook niet zo zitten.
    Ik denk dat wanneer je duidelijk hebt wat je graag wilt bereiken en waar jou dromen liggen de keuze makkelijk gemaakt is 🙂

    1. Dank je wel voor je uitgebreide reactie! Dat stukje vrijheid is inderdaad een belangrijke overweging. Op den duur willen we hier denk ik wel echt settelen. Maar waar precies en in wat voor soort huis, daarvan hebben we nog geen idee. Dus wat dat betreft is even uitstellen een heel prima idee.
      Wat je schetst lijkt me ook flink lastig. Enerzijds kan ik me voorstellen dat je heel blij bent in je huis. En een fijn thuis is natuurlijk megabelangrijk in hoe je je voelt. Maar anderzijds belemmert het je dan nu om te gaan ontdekken wat je echt wilt in je werk. Ik hoop wel dat je daar toch een soort van modus in kunt vinden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *