Het is de laatste tijd wat stil geweest op grihnz.nl. Dat heeft alles te maken met onze verhuizing. Tussen het ontspullen, klussen, inpakken, uitpakken en inrichten was nou eenmaal weinig tijd om stukjes te typen. En o ja, er moest ook nog gewerkt worden. Maar we zijn over! Het is nog wel chaos en er moet nog heel wat gebeuren, maar beetje bij beetje wordt het een thuis. En om mijn afwezigheid goed te maken, heb ik nu een extra lange blogpost voor jullie geschreven 😉.

 

Terugverhuizen naar Utrecht is me niet in de kouwe kleren gaan zitten. Vooral omdat we dus een stuk kleiner  zijn gaan wonen. De helft kleiner om precies te zijn. We verhuisden van een appartement van zo’n 60m2 naar krap 30m2. En dat betekent ook de helft minder ruimte voor onze spullen. Ontspullen was dus één van de belangrijkste uitdagingen. Rigoureus ontspullen. Hoe dat is gegaan? Dat zal ik hier uit de doeken doen.

 

Ont-kleren part I

In ons ‘oude’ appartement hadden we met z’n tweeën een vierdeurs-kledingkast. Ruimte zat voor al onze kleren. Ook de kleren die je niet zo vaak meer draagt. De kast in ons nieuwe huisje biedt ongeveer de helft van die ruimte. Dat betekende dus dat de helft van onze kleding de deur uit moest. En met de helft van onze kleding, bedoel ik eigenlijk vooral de helft van mijn kleding. Ik bezit – heel stereotiep – nu eenmaal een uitgebreidere garderobe dan het thuisfront.

Op een goede tweede Paasdag was het zover: ik dook de kast in. Vandaag moesten mijn kleren eraan geloven. En dat deed pijn. Geloof me: heel veel pijn. Ik haalde eerst al mijn kleding uit de kast (dat moet van Marie Kondo) en legde ze op bed neer. Ik had besloten dat mijn criterium moest zijn of ik het minimaal het afgelopen jaar had gedragen. Eén voor één pakte ik mijn dierbare kledingstukken en ik stelde mezelf de vraag: “Heb ik dit het afgelopen jaar aan gehad?”.

En daar moest ik dan eerlijk antwoord op geven. Niet zo van: “ja, ik heb dit jurkje een keer aangetrokken (en toen besloten dat ik die dag toch iets anders aan wilde)” of “maar dit bloesje is superhandig voor die ene speciale gelegenheid (die de afgelopen twee jaar niet geweest is en ook niet in de planning ligt)”. Gewoon eerlijk jezelf in de ogen kijken.

Alleen al door deze exercitie werd automatisch de helft van mijn kleren weggestemd. Deel 1 van de missie geslaagd! Maar wat te doen met al die kleren die weg moesten?

 

Ont-kleren part II

In de kleding die weg zou gaan, heb ik ook weer een selectie gemaakt. Ik deelde het op in stukken waarmee ik dacht vriendinnetjes nog gelukkig te kunnen maken en kleren die stiekem toch wel outdated waren. Dat laatste deel kon linearecta naar de textielbak. Shirtjes die toch wel een beetje aan het pullen waren. Broeken die net-niet-meer-hip waren. Dat soort dingen. Hups, 4 (!) vuilniszakken vol gingen in één keer weg.

Het eerste deel hing ik terug in de kledingkast (die nu leeg was, want de kleding die mee zou gaan, had ik meteen ingepakt). Het was de laatste week voor onze verhuizing en elk vriendinnetje dat toevallig nog langskwam, mocht een greep doen.

Gelukkig is daar gretig gebruik van gemaakt. En dat was heel fijn. Er zaten namelijk nog zulke mooie spullen tussen. Eigenlijk echt zonde om weg te doen, maar ja, ik droeg ze blijkbaar niet. Sjieke jurkjes die ik twee keer naar een bruiloft had gedragen, mooie tuniekjes waar ik gewoon een beetje op uitgekeken was, broeken die ik net niet zo lekker wist te combineren. Er was helemaal niets mis mee en juist daarom verdienden ze een ‘tweede leven’. En dan is het héél fijn dat iemand anders er weer gelukkig van wordt. En ja, eerlijk is eerlijk, ook dat deed soms een beetje pijn (“Goh, dat jurkje staat jou wel heel leuk… Moet ik het niet toch houden 😊?”). Maar ik hield voet bij stuk. En het voelde ook wel heel fijn om dingen zomaar cadeau te doen.

Uiteindelijk bleven er nog een paar kledingstukken hangen. Toen was ik al zover in het ontspul-proces dat ik er makkelijk afscheid van kon nemen. Ook deze gingen dus in een vuilniszak naar de textielbak. Zak numero 5. Hopelijk komen ze op een goede plek terecht.

 

ontspullen - kleding
Hier mochten vriendinnetjes een graai uitdoen (en dit is alleen nog maar het ‘hang-gedeelte’ :))

 

Ont-boeken part I

De eerste pijn was geleden. Dan ook maar meteen de pleister eraf trekken en doorgaan naar de boekenkast. Want m’n kleren zijn mij lief, maar m’n boeken helemaal. Alleen is er simpelweg geen ruimte voor. We gaan nog 4 boekenplankjes klussen en that’s it. Hier moest ik dus ook een criterium voor verzinnen. En niet ‘heb ik deze het afgelopen jaar nog gelezen?’. Want het afgelopen jaar had ik bar weinig tijd om te lezen.

Ik vroeg me eerst af: heb ik het boek überhaupt al gelezen? Ik heb serieus zoveel boeken dat ik niet eens overal aan toe ben gekomen. Bij nee: ga ik het nog lezen? De meeste niet gelezen boeken wilde ik nog wel echt lezen. Die mochten dus mee.

Daarna was de stapel wel-gelezen boeken aan de beurt. Het criterium ‘vond ik het een mooi boek?’ was niet streng genoeg. Als boeken-wurm vind ik de meeste boeken namelijk mooi. Dus moest de selectie strenger aangepakt worden. Het werd meer iets in de trant van ‘zou ik nu echt heel hard in janken uitbarsten en de boeken voor al-en-altijd missen als ik ze niet meer had?’. Harry Potter mocht blijven (als je dat niet begrijpt, moeten we eens een serieus gesprek hebben). Paolo Coelho ook. En nog wat meer schrijvers / boeken die echt heel heel veel invloed op mijn doen en laten hebben en die ik zeker nog eens wil herlezen.

De kookboeken moesten ook nog geselecteerd worden. Die waren gelukkig een stuk makkelijker. Hebben we er veel uit gekookt? Dan mag ie blijven. Zo niet, dan moet ie weg. O ja, staan er alleen maar vlees-recepten in? Dan mag ie ook weg!

 

Ont-boeken part II

De volgende hamvraag: wat te doen met al die boeken die weggingen? Allemaal bij het oud-papier donderen is zonde. Hoewel een deel van de boeken daar toch is geëindigd. Zo is het literaire hoogstandje “De Hufter op het Witte Paard” intussen waarschijnlijk al verbrand (ik had dan wel veel boeken, ik pretendeer niet dat ze allemaal even goed waren).

Aangezien de meeste boeken wel gelezen waren en ik daar veel plezier aan beleefd had, wilde ik dezelfde tactiek toepassen als bij mijn kleding. Anderen blij maken. Gratis en voor niets. Alleen de 5 Game of Thrones boeken heb ik verkocht. Deze waren nog niet gelezen en waren de eerste selectie niet doorgekomen.

Een paar boeken heb ik random weggegeven op zwerfboekendag. De rest heb ik uitgestald en daar mochten vrienden weer een greep uit doen. Het deel dat overbleef was ik van plan om naar de kringloop te brengen. Daar stak mijn vader echter een stokje voor (“boeken moet je gewoon niet weg willen doen”). Dus er zijn nog 4 verhuisdozen vol boeken naar mijn vaders zolder gereden. Voor later, als we groot zijn weer groter wonen.

 

ontspullen - boeken
Een boekenkast vol… met boeken die allemaal weg moesten!

 

Ont-meubelen

Hebben we dan alles gratis weggegeven? Welnee joh, we hebben ook nog grof geld verdiend! Ok, ok, dat valt wel mee. Maar de meubels die niet meekonden hebben we grotendeels weten te verkopen. Een deel aan onze huurbaas (we huurden gemeubileerd, maar er stonden zo weinig meubels in dat daar best wat meer bij kon). Een deel aan de nieuwe bewoners (dat zijn expats, dus die hadden niks in Nederland). En een deel via de fantastische facebookgroep Amsterdam Yard Sale. Ik heb ook nog marktplaats en de app Letgo geprobeerd, maar deze waren allebei geen succes (er kwam simpelweg geen reactie op onze mooie spulletjes).

Wat hebben we allemaal verkocht?

– 1 ladeblok met vier lades voor in de keuken
– 4 Besta ikea kasten (je weet wel, van die vierkante blokken)
– 1 smalle Pax kast
– 1 tweedeurs Pax kast (die waren beiden nog van mijn vorige huisje)
– 4 gordijnen
– 2 eetstoelen (we hadden er 6 en er passen er maar 4 in het nieuwe huisje)
– 2 tuinstoelen
– 1 boekenkast
– 1 grote spiegel
– 1 vuilnisbak (zo’n goeie van Brabantia, voordat jullie denken ‘wie verkoopt z’n vuilnisbak nou?!’)
– 1 kapstok
– 1 wasmachine (er stond er toch al één in ons nieuwe huisje)
– 1 stofzuiger
– 1 strijkijzer
– 1 stalamp (mijn lievelings, maar het thuisfront vond ‘m afschuwelijk)

 

Dan waren er nog twee dingen waar ik echt geen afscheid van kon nemen, maar die niet in het nieuwe huis pasten. Een design dressoir en een zelf-geklust tafeltje / tv-meubel. Het dressoir hebben we in bruikleen bij vrienden met een veel groter huis geparkeerd. En het tafeltje hebben we weggegeven aan een vriendin (toch nog iemand gratis happy gemaakt met onze meubels).

 

Ont-overige-spullen

Tot slot was er nog de categorie ‘overig’. Die categorie varieerde van administratie en kindertekeningen tot keukenspul en hobbyprojectjes die je toch nooit af gaat maken. Ook hier zijn we flink doorheen gegaan. We hadden bijvoorbeeld allebei een flink aantal mappen staan met papieren waarvan het eigenlijk helemaal niet meer nodig was om ze te bewaren. Loonstrookjes van eerste bijbaantjes, verzekeringspapieren van een auto die ik al 8 jaar niet meer heb, dat soort dingen. Daar zijn we allebei flink doorheen gegaan. Nu zijn er nog maar 2 multomappen per persoon: 1 privé en 1 zakelijk.

Ook stonden er nog verhuisdozen in de berging die onuitgepakt waren gebleven na onze vorige verhuizing. Blijkbaar hadden we die de afgelopen twee jaar niet nodig gehad. De inhoud daarvan kon dus grotendeels weg. En in keukenspul moesten we kritisch zijn. We zijn allebei gek op koken en hadden dus allebei nogal wat tools. Maar twee verschillende sets amuse-lepels die we allebei nog nooit gebruikt hebben? Die mogen weg. Al het keukenspul doen we naar de kringloop, ook die gunnen we nog een tweede leven.

 

En? Hoe voelt dat nou?

De eindscore grofweg:

  • De helft minder kleding
  • De helft minder boeken
  • Driekwart minder meubels

Best heftig als ik het zo teruglees. En ik had het niet van te voren verwacht, maar ontspullen is dus echt heerlijk! Het voelt als een soort van opluchting. Minder dingen hebben, betekent ook minder dingen om je druk over te maken. Bovendien is het zó leuk om anderen blij te maken met spullen die jij niet meer nodig hebt. Extra mooi meegenomen: alles wat we nu nog wel hebben, zijn we superblij mee. Dat gebruiken we echt en vinden we echt mooi. Als ik nu bijvoorbeeld in m’n kledingkast kijk, word ik helemaal gelukkig van alles wat er in hangt.

Toegegeven, de missie is niet helemaal geslaagd als het gaat om dat alles nu in ons huisje past. Zoals gezegd staan er nog wat boeken bij m’n vader en een dressoir bij vrienden. Ook hebben we wat dozen ‘jeugdsentiment’ opgeborgen bij vrienden met grote(re) huizen. En ik zal voor Kerst altijd bij een vriendinnetje langs moeten gaan, omdat onze kerstspullen daar nu staan opgeslagen, haha. Maar ik denk dat het in totaal om 10 dozen gaat die niet in ons eigen huisje pasten. En verder past nu dus alles op die 30m2! Al met al mogen we best trots zijn op het resultaat denk ik zo!

 

30 thoughts on “Ontspullen 101”

  1. Jeetje wat hebben jullie enorm veel weggedaan! Ik vind opruimen/weggeven altijd zo bevredigend. Zijn jullie al helemaal gesetteld in jullie mini appartement?

    1. Ja, was er zelf ook verbaasd over. Maar ook over wat voor enorme hoeveelheid spullen we hadden (terwijl ik dat gevoel toch niet altijd had). We moeten nog wel een paar dingen afklussen in het nieuwe appartement (plankjes en deurtjes hier en daar), maar het begint al iets te worden :).

  2. Wauw heftig hoor! En wat fijn dat het ook fijn voelt! Ik moest enorm lachen om je kerstspullen. Maar ach, je hebt ze toch maar 1x per jaar nodig, en kun je gelijk gezellig langs haha;) Je verhaal is ook heel herkenbaar voor mij! Ik heb sinds ik terug ben van mijn reis (meer dan een jaar terug) heb ik al opruimwoede. Het gaat langzaam maar zeker en er begint nu een einde aan te komen! Ik ben BIJNA bij een capsule garderobe en ik heb bijna alle boeken al verkocht (via Bol.com gaat echt als een trein bij mij!) en tijdens mijn verhuizing ook alle meubels/deco spullen verkocht of weggegeven. Voelt goed! En het huis wordt steeds opgeruimder;) haha. Liefs!

    1. Dat dacht ik ook, van die kerstspullen :). Wat grappig dat jij ook zo’n opruimwoede hebt. Hoe zit dat precies met die capsule garderobe? Hoeveel kledingstukken mag je dan max hebben? Achteraf gezien had ik misschien ook iets eerder moeten beginnen met het ontspullen, dan had ik vast ook nog wel wat boeken en kleding kunnen verkopen. Maar goed, dat is altijd achteraf praten ;). En ach, uiteindelijk is het het opgeruimde gevoel dat telt!

  3. Wow, dat zijn grote stappen die jullie hebben gemaakt! Het moet nu natuurlijk ook wel, dan heb je een stok achter de deur. Ik merk bij mezelf dat het een stuk lastiger is omdat we groot wonen. Bovendien hebben we ook kinderen, en alles wat wij nu niet gebruiken, hebben zij over een paar jaar nodig. Dus dat ongebruikte beddengoed, die trekkingrugzakken, die ongedragen sportschoenen… bewaren we toch maar. Anders moeten we gegarandeerd aankopen over een paar jaar.
    Ik blijf oefenen met wegdoen, maar vind het niet makkelijk!

    1. Het is ook wel omdat het nu echt moest dat het ook zo soepel ging :). Ik kan me heel goed voorstellen dat je die noodzaak met een groter huis iets minder direct hebt. En wat je zegt, dat je sommige dingen ook wilt bewaren voor je kids. Wat mij heel erg hielp is om het per categorie aan te pakken: kleding, boeken, administratie, keuken, etc. En dan ook echt in één keer door te pakken. Dan kom je in een soort ‘flow’ van selecteren en dat maakt het veel makkelijker (je hebt dan bovendien het overzicht van wat je allemaal wel / niet hebt in die categorie). Succes in elk geval!

  4. Ohhh, het was vast een hels karwei, maar wat fijn dat je er toch de lol van in bent gaan zien. Je weet het in ieder geval leuk te vertellen met je ‘zou ik nu echt heel hard in janken uitbarsten en de boeken voor al-en-altijd missen als ik ze niet meer had?’-criterium en ‘wie verkoopt z’n vuilnisbak nou?!’, haha.
    Pas wel op dat het opruimen verslavend is, hè? Voor je het weet hou je niks meer over 😉

    1. Ach, dan ga ik gewoon lekker op een bamboematje in m’n lege huis zitten, niks mis mee toch ;). En viel het op dat die boeken categorie geen officiele Marie Kondo categorie was :)?

        1. Weet je waar ik gister trouwens achterkwam? Dat je Marie dus uitspreekt als Mari-e. In het Japans worden alle klinkers apart uitgesproken. Die Japanners hebben dus geen idee over wie wij het hebben als we Marie op z’n Hollands uitspreken. Feitje van de dag :).

          1. Ohhh, nooit over nagedacht, maar heel logisch eigenlijk! Als het thema ontspullen aan bod komt op verjaardagen, dan hebben wij verhalen genoeg 😀

  5. Haha ik moet erg lachen om je link en nog meer om ‘De hufter op het witte paard’. Ik ben nu toch wel erg benieuwd naar dat boek. Ik heb besloten dat er bij mij ook iet zomaar boeken meer bijmogen (al maak ik misschien hier en daar een uitzondering, haha), maar dat ik graag weer een biebabonnement wil! Verder echt stoer dat je zoveel hebt weg kunnen doen, gelukkig heb je een grote (of kleine?) drijfveer om het zo te houden!

    1. O nee, had ik “De Hufter” toch moeten bewaren en naar jou op moeten sturen! Maar misschien hebben ze ‘m in de bieb ook wel (in het genante hoekje ofzo 🙂 ).

  6. Pfoe, knap om alles zo in één keer aan te pakken! Kan me voorstellen dat het een flinke klus was. Heel herkenbaar hoe fijn het voelt om op te ruimen en te merken dat minder spullen écht rust geeft. En inderdaad, het is zo leuk om anderen blij te maken. Wij hebben een deel van onze spullen gratis weggegeven via de Weggeefhoek 070 op Facebook. Dan komen er wildvreemde mensen aan de deur die superblij zijn met een paar stoelen of een oude fiets. Echt fijn 🙂 Veel plezier en geluk op jullie nieuwe stekkie!

    1. Dank je wel voor je lieve reactie! En jaaaa, wij hebben ook een paar dingen gratis weggegeven aan ‘vreemden’ via een facebookgroep. Dat levert zulke leuke ontmoetingen op! Hoe ver zijn jullie al in het ontspulproces?

      1. Pas maar op hoor. Iemand deelde ooit zijn hele levensverhaal en hoe god daarin een rol speelde, terwijl ik alleen maar van mijn luchtbed af wilde :’D

        1. Hahahaha, te gek. Daar zat je misschien niet helemaal op te wachten, maar je hebt nu wel een leuke anekdote voor op verjaardagen (of voor in blogreacties ;))

  7. Wat ontzettend leuk om dit te lezen! Dat is het fijne aan zo’n verhuizing, dan word je gedwongen om het echt eens groots aan te pakken. Ik ben net klaar met de Minimalism Game, en heb ook helemaal zin om nog verder te minimaliseren.

    1. Ik zag inderdaad de leuke insta-posts van de Minimalism Game van je voorbij komen. Goed bezig hoor! En grappig om te merken wat je dan allemaal in huis hebt wat je helemaal niet gebruikt. Ben benieuwd of je het minimaliseren doorzet!

      1. Dank je! En ja, dat ben ik zeker van plan. Zonder “verplichting” van de challenge zal het wel even ietsje lastiger worden om ook echt aan de slag te blijven, maar ik heb wel het idee dat er echt iets veranderd is in hoe ik spullen zie.

  8. Wauw, wat zijn jullie super goed bezig geweest zeg!! Ik herken het proces heel erg, van een tijd terug, maar ik mag nu wel weer spullen gaan uitzoeken haha. Ik vind ook echt dat je het allemaal heel leuk heb omschreven. Ik moest stiekem wel een beetje lachen bij het criterium voor de boeken. Ik hoop dat dit jullie enorm veel plezier gaat opleveren en eindeloos veel mooi reizen <3

    1. Dank je wel voor je lieve reactie! Volgens mij blijft dat ontspullen ook gewoon een ongoing proces. Ook al geef je je geld niet zo zeer meer uit aan spullen, ze blijven op de één of andere manier toch altijd je huis in sluipen ;). Snap dus dat je na een tijdje weer een nieuwe slag moet slaan.

  9. Woooow wat heb je enorm veel weggedaan. Trouwens ik herken zo erg met kleding: ” ja, ik heb dit jurkje een keer aangetrokken (en toen besloten dat ik die dag toch iets anders aan wilde)” haha. Als ik dit lees heb ik ook spontaan zin om op te ruimen 😉

    1. Erg hè? Of dat je je kast vol met kleding hebt hangen en nog steeds het gevoel hebt dat je niets leuks hebt om aan te trekken, haha. First world problems ;).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *