Hoezo? Een citroen niet vegan? Hoe kan dat nou? Laat ik er meteen bij zeggen dat een citroen van zichzelf heus wel plantaardig is. Het probleem zit ‘m in het laagje was waarmee citroenen vaak worden behandeld. Dat laagje bestaat namelijk uit schellak. En schellak wordt gemaakt van de afscheiding van de vrouwelijke lakschildluis.

 

 

Wat is schellak?

Say what?! Afscheiding van de vrouwelijke lakschildluis? Wat is dit nu weer voor onsmakelijk verhaal? Tja, ik kan er ook niets aan doen. Het zit zo. Lakschildluizen zijn insecten van ongeveer een halve centimeter groot met een levensverwachting van zo’n 6 maanden. Ze leven in bomen, voornamelijk in Azië. Wanneer een vrouwelijke lakschildluis bevrucht is, scheidt zij een plakkerige afscheiding uit. Hiermee omhult zij zichzelf en de tak waar zij zich op bevindt. In dit omhulsel legt zij haar eitjes, om vervolgens zelf te sterven.

Nu bestaan er dus speciale schellakplantages. Daar worden de takken met hars ‘geoogst’ om vervolgens die stoklak er af te schrapen. Hierbij worden vaak de luizen meegenomen. Bovendien wordt de lak daarna ook nog met insectenbloed vermengd. Zo ontstaat een halffabricaat dat korrellak wordt genoemd en dit vormt de basis van schellak.

Schellak wordt zowel in de voedingsindustrie als daarbuiten gebruikt als glansmiddel. Je vindt het bijvoorbeeld in cosmetica, verf, meubelwas en medicijnen. In voeding kun je schellak herkennen aan het E-nummer E904. Het zit dan in bijvoorbeeld snoep, bonbons, marsepein en dus ook op citroenen.

 

waarom een citroen niet vegan is _2
Ze groeien niet zo glimmend aan de boom.

 

Schijnvertoning

Blijkbaar hebben mensen de enorme behoefte om iets wat de natuur op zich al heel mooi bedacht heeft, toch nog te willen aanpassen. Zo ook dat laagje schellak om citroenen heen. Citroenen kunnen zichzelf heel goed beschermen. Ze maken namelijk zelf een waslaagje aan om invloeden van buitenaf – zoals schimmels, ziektes en slechte weersomstandigheden – te weren. Fantastisch toch? Maar nee… dat laagje glimt niet. Althans, niet genoeg. En dat wil het menselijk oog blijkbaar wel.

Enter the shellac. Het natuurlijke waslaagje van een citroen wordt er met agressieve schoonmaakmiddelen afgeboend om plaats te maken voor een laagje schellak. Resultaat: de citroen glimt prachtig. Maar natuurlijk is anders. Bovendien zijn er ook behoorlijke twijfels over of het wel gezond is (bekijk onder andere deze aflevering van de Keuringsdienst van Waarde als je daar meer over wilt weten; aanrader!).

Als je alleen het sap van de citroen gebruikt, kun je dat nog naast je neerleggen. Maar in veel gerechten wordt juist citroenrasp gebruikt. En dan is het toch wel zo fijn en gezond als je geen geplette luizen gemixt met chemicaliën in je met zorg bereidde maaltje gooit.

Overigens gebeurt dit niet alleen bij citroenen. Nagenoeg alle citrusvruchten (sinaasappels, limoenen, mandarijnen, etc.) worden behandeld met zo’n laagje.

 

Wat kies ik dan?

Nou, dat is eigenlijk heel logisch. Biologisch! Als je biologische citroenen koopt, kun je er vanuit gaan dat deze niet behandeld zijn met schellak. Daarom glimmen biologische citrusvruchten een stuk minder dan de niet-biologische variant. Maar dat is dus eigenlijk veel beter. Helemaal omdat er dus ook geen pesticiden en bestrijdingsmiddelen zijn gebruikt bij het telen, anders waren ze immers niet biologisch. Dat is dus dubbelwinst.

Citroenrasp gebruik je in recepten bovendien meestal voor de heerlijk citroenige geur die het met zich meebrengt. Maar wanneer je een citroen gebruikt die behandeld is met schellak, verdwijnt juist die geur. De citroen kan dan namelijk niet ‘ademen’. Het is dan ook precies de reden dat veel recepten met citroenrasp vermelden dat je het best een biologische citroen kunt nemen. Beter voor de smaak, beter voor de gezondheid en beter voor de natuur!

 

 

5 thoughts on “Waarom een citroen niet vegan is”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *